Zickiges Byzanz

Die Geschichte beginnt damit, dass die Nacaroğulları, die aufgrund von Känguru-Angriffen und Dürre aus ihrer Heimat Australien nach Frankreich migrierten, durch den Hund, dem sie begegneten, nach Anatolien kamen. Während dieser Zeit stand Anatolien unter der Herrschaft des Oströmischen Reiches. Der oströmische Kaiser Iletjus sieht einen Traum und lässt ihn vom Orakel interpretieren. Das Orakel teilt dem Kaiser mit, dass er Jahre später von einem an diesem Tag geborenen Kind getötet wird. Illetyus befiehlt daraufhin, alle neugeborenen Kinder der Nacars zu töten. Nach dem Angriff der oströmischen Soldaten fordert Super Gazi aus Nacaroğulları seine Frau auf, die Kinder an einen geschützten Ort zu bringen. Die Frau legt ihre am selben Tag geborenen Drillinge in Körbe und wirft sie in den Fluss. Jahre später werden Kinder erwachsen. Man wird der oströmische Erbe; Einer lebt im Lager und der andere im Fluss.

Bizans İmparatorluğu ya da Doğu Roma İmparatorluğu ya da kısaca Bizans, Geç Antik Çağ ve Orta Çağ'da Roma İmparatorluğu'nun devamı olarak var olan ve başkenti Konstantinopolis (şimdiki İstanbul, eski adıyla Bizans) olan bir ülkeydi. Batı Roma İmparatorluğu'nun 5. Yüzyılda dağılıp yıkılmasından sonra varlığını sürdüren imparatorluk, 1453'te Osmanlılar tarafından mağlup edilinceye kadar neredeyse bin yıl boyunca varlığını sürdürdü. Varlığının büyük bölümünde, varlığının başlangıcından ortalarına kadar, Avrupa'nın ekonomik, kültürel ve askeri açıdan en güçlü ülkesiydi. Batı Avrupalılar, Bizans'ın "Roma İmparatorluğu" Olduğu iddiasını kabul etmediler ve Bizans İmparatorluğu'nu Roma olarak görmediler, Bizans'ı "Yunan İmparatorluğu" (Latince: Imperium Graecorum) olarak adlandırdılar. "Bizans İmparatorluğu" Ve "Doğu Roma İmparatorluğu" Terimleri, ülkenin çöküşünden sonra tarihçiler tarafından, imparatorluğun vatandaşlarının topraklarına Roma İmparatorluğu (Yunanca: Βασιλεία τῶν Ῥωμαίων, tr. Basileia tôn Rhōmaiōn; Latince: Imperium Romanum) veya Romanya olarak atıfta bulunmasıyla türetildi. (Yunanca: Imperium Romanum). Ῥωμανία, Rhomania); Kendilerine “Romalı” diyorlardı. 4. Ila 6. Yüzyıllardaki bazı önemli olaylar, Roma İmparatorluğu'nun Yunan Doğu ve Latin Batı olarak ikiye bölünmesine işaret etti. I. Konstantin (324-337 arası hükümdar) imparatorluğu yeniden düzenledi, Konstantinopolis'i başkent yaptı ve Hıristiyan dinini yasallaştırdı. Theodosius I (r. MÖ 379-395) Hıristiyanlığı ülkenin devlet dini ilan etti ve diğer dinler yasaklandı. Son olarak Herakleios (610-641) döneminde imparatorluğun askeri ve idari sistemi yeniden yapılandırıldı ve Latince yerine Yunanca resmi dil olarak tanıtıldı. Her ne kadar Roma devleti ve devlet gelenekleri korunsa da, modern tarihçiler Bizans'ı antik Roma'dan, Konstantinopolis çevresindeki bölgenin Latin kültürü ve Ortodoks Hıristiyan geleneklerinden ziyade Yunan kültürüyle karakterize edilmesiyle ayırıyor. İmparatorluğun sınırları, ülkenin varlığı sırasında, çeşitli gerileme ve toparlanma döngülerinin damgasını vurduğu önemli değişikliklere uğradı. I. Justinianus (hükümdarlık dönemi 527-565) döneminde, Kuzey Afrika, İtalya ve sonraki iki yüzyıl boyunca elinde kalan Roma şehrinin de dahil olduğu Batı Akdeniz kıyıları yeniden fethedildi ve imparatorluk en büyük sınırlarına (h. 582-602) ulaştı, ülkenin doğu sınırları genişletildi ve kuzeyi birleştirildi. Ancak imparator suikasta uğrayınca Bizans-Sasani Savaşı (602-628) çıktı ve 7. Yüzyılda İslam'ın yayılması sonucu kaynaklar açısından zayıflayan Bizans İmparatorluğu büyük zarar gördü. Yüzyılın muazzam toprak kayıpları. Birkaç yıl içinde en zengin eyaletleri olan Mısır ve Suriye'yi Araplara kaptırdı. Makedon hanedanlığı döneminde (10-11. Yüzyıllar) imparatorluğun sınırları yeniden genişledi ve Makedon Rönesansı iki yüzyıl sürdü. Bu dönem, 1071 Malazgirt Savaşı'ndan sonra Anadolu'da büyük toprak kayıpları ile sona erdi. Bu savaşta yaşanan kayıplar sonucunda Türkler Anadolu'ya yerleşmeye başladı. Komninan Restorasyonu sırasında imparatorluk toparlandı. Öyle ki 12. Yüzyılda Konstantinopolis Avrupa'nın en zengin şehriydi. Ancak 1204'teki Dördüncü Haçlı Seferi sırasında başkentin yağmalanması ve ülkenin topraklarının rakip Bizans Yunan ve Latin krallıkları arasında bölünmesiyle imparatorluk büyük bir darbe aldı. Her ne kadar Konstantinopolis 1261'de tekrar ele geçirilmiş olsa da, Bizans İmparatorluğu varlığının son iki yüzyılı boyunca bölgedeki rakip devletlerden biri olarak kaldı. Geri kalan topraklar 15. Yüzyıl boyunca yavaş yavaş Osmanlılar tarafından fethedildi. Bizans İmparatorluğu, 1453 yılında Konstantinopolis'in Osmanlı İmparatorluğu tarafından fethi ile sona erdi.