Byzance la garce

L'histoire commence lorsque les Nacaroğulları, qui ont migré de leur pays d'origine, l'Australie, vers la France à cause des attaques de kangourous et de la sécheresse, sont arrivés en Anatolie grâce au chien qu'ils ont rencontré. Durant cette période, l’Anatolie était sous la domination de l’Empire romain d’Orient. L'empereur romain d'Orient Iletyus voit un rêve et le fait interpréter par l'oracle. L'Oracle dit à l'Empereur que des années plus tard, il sera tué par un enfant né ce jour-là. Illetyus ordonne alors de tuer tous les nouveau-nés des Nacars. Après l'attaque des soldats romains de l'Est, Super Gazi de Nacaroğulları dit à sa femme d'emmener les enfants dans un endroit abrité. La femme met ses triplés, nés le même jour, dans des paniers et les jette à la rivière. Des années plus tard, les enfants grandissent. L’un devient l’héritier romain oriental ; L’un vit dans le camp et l’autre dans la rivière.

Bizans İmparatorluğu ya da Doğu Roma İmparatorluğu ya da kısaca Bizans, Geç Antik Çağ ve Orta Çağ'da Roma İmparatorluğu'nun devamı olarak var olan ve başkenti Konstantinopolis (şimdiki İstanbul, eski adıyla Bizans) olan bir ülkeydi. Batı Roma İmparatorluğu'nun 5. Yüzyılda dağılıp yıkılmasından sonra varlığını sürdüren imparatorluk, 1453'te Osmanlılar tarafından mağlup edilinceye kadar neredeyse bin yıl boyunca varlığını sürdürdü. Varlığının büyük bölümünde, varlığının başlangıcından ortalarına kadar, Avrupa'nın ekonomik, kültürel ve askeri açıdan en güçlü ülkesiydi. Batı Avrupalılar, Bizans'ın "Roma İmparatorluğu" Olduğu iddiasını kabul etmediler ve Bizans İmparatorluğu'nu Roma olarak görmediler, Bizans'ı "Yunan İmparatorluğu" (Latince: Imperium Graecorum) olarak adlandırdılar. "Bizans İmparatorluğu" Ve "Doğu Roma İmparatorluğu" Terimleri, ülkenin çöküşünden sonra tarihçiler tarafından, imparatorluğun vatandaşlarının topraklarına Roma İmparatorluğu (Yunanca: Βασιλεία τῶν Ῥωμαίων, tr. Basileia tôn Rhōmaiōn; Latince: Imperium Romanum) veya Romanya olarak atıfta bulunmasıyla türetildi. (Yunanca: Imperium Romanum). Ῥωμανία, Rhomania); Kendilerine “Romalı” diyorlardı. 4. Ila 6. Yüzyıllardaki bazı önemli olaylar, Roma İmparatorluğu'nun Yunan Doğu ve Latin Batı olarak ikiye bölünmesine işaret etti. I. Konstantin (324-337 arası hükümdar) imparatorluğu yeniden düzenledi, Konstantinopolis'i başkent yaptı ve Hıristiyan dinini yasallaştırdı. Theodosius I (r. MÖ 379-395) Hıristiyanlığı ülkenin devlet dini ilan etti ve diğer dinler yasaklandı. Son olarak Herakleios (610-641) döneminde imparatorluğun askeri ve idari sistemi yeniden yapılandırıldı ve Latince yerine Yunanca resmi dil olarak tanıtıldı. Her ne kadar Roma devleti ve devlet gelenekleri korunsa da, modern tarihçiler Bizans'ı antik Roma'dan, Konstantinopolis çevresindeki bölgenin Latin kültürü ve Ortodoks Hıristiyan geleneklerinden ziyade Yunan kültürüyle karakterize edilmesiyle ayırıyor. İmparatorluğun sınırları, ülkenin varlığı sırasında, çeşitli gerileme ve toparlanma döngülerinin damgasını vurduğu önemli değişikliklere uğradı. I. Justinianus (hükümdarlık dönemi 527-565) döneminde, Kuzey Afrika, İtalya ve sonraki iki yüzyıl boyunca elinde kalan Roma şehrinin de dahil olduğu Batı Akdeniz kıyıları yeniden fethedildi ve imparatorluk en büyük sınırlarına (h. 582-602) ulaştı, ülkenin doğu sınırları genişletildi ve kuzeyi birleştirildi. Ancak imparator suikasta uğrayınca Bizans-Sasani Savaşı (602-628) çıktı ve 7. Yüzyılda İslam'ın yayılması sonucu kaynaklar açısından zayıflayan Bizans İmparatorluğu büyük zarar gördü. Yüzyılın muazzam toprak kayıpları. Birkaç yıl içinde en zengin eyaletleri olan Mısır ve Suriye'yi Araplara kaptırdı. Makedon hanedanlığı döneminde (10-11. Yüzyıllar) imparatorluğun sınırları yeniden genişledi ve Makedon Rönesansı iki yüzyıl sürdü. Bu dönem, 1071 Malazgirt Savaşı'ndan sonra Anadolu'da büyük toprak kayıpları ile sona erdi. Bu savaşta yaşanan kayıplar sonucunda Türkler Anadolu'ya yerleşmeye başladı. Komninan Restorasyonu sırasında imparatorluk toparlandı. Öyle ki 12. Yüzyılda Konstantinopolis Avrupa'nın en zengin şehriydi. Ancak 1204'teki Dördüncü Haçlı Seferi sırasında başkentin yağmalanması ve ülkenin topraklarının rakip Bizans Yunan ve Latin krallıkları arasında bölünmesiyle imparatorluk büyük bir darbe aldı. Her ne kadar Konstantinopolis 1261'de tekrar ele geçirilmiş olsa da, Bizans İmparatorluğu varlığının son iki yüzyılı boyunca bölgedeki rakip devletlerden biri olarak kaldı. Geri kalan topraklar 15. Yüzyıl boyunca yavaş yavaş Osmanlılar tarafından fethedildi. Bizans İmparatorluğu, 1453 yılında Konstantinopolis'in Osmanlı İmparatorluğu tarafından fethi ile sona erdi.