Ne cherchez pas

Adam McKay, modern dünyanın dikkat dağınıklığını ve hakikat sonrası çağın absürtlüğünü merkeze alan bir kıyamet alegorisi kuruyor. Gezegeni yok edecek bir kuyruklu yıldızın keşfiyle başlayan anlatı, bir felaket geriliminden ziyade medyanın, siyasetin ve halkın kolektif kayıtsızlığını deşen sert bir taşlamaya dönüşüyor. Bilimsel verilerin reyting ve kamuoyu araştırmaları karşısında nasıl önemsizleştiği, iki çaresiz akademisyenin gözünden aktarılıyor.
Film, hiciv dozunu Leonardo DiCaprio’nun panik ataklarla boğuşan profesörü ile Jennifer Lawrence’ın öfkeli doktora öğrencisi üzerinden dengeliyor. Sabah kuşağı televizyon programlarının yüzeyselliği ve Beyaz Saray’ın krizleri seçim malzemesine dönüştürme refleksi, abartılı görünse de günümüzün sosyal medya dinamikleriyle korkutucu biçimde örtüşüyor. Hızlı kurgu ve keskin geçişler, izleyiciye çağımızın bilgi kirliliği hissini doğrudan yaşatıyor.
Ancak yapım, alt metnini incelikle işlemek yerine metaforlarını izleyicinin gözüne sokmayı tercih ediyor. Nüanslardan yoksun bu doğrudan anlatım tarzı, kara mizahın etkisini zaman zaman zayıflatarak hikâyeyi iki saatlik bir kamu spotu havasına yaklaştırıyor. Yine de günümüz insanının felaketi bile tüketime dönüştürme hızını belgelemesi açısından dikkate değer bir gözlem sunuyor.