Uzun Bir Gece

Gülsüm’ün yüreği, tıpkı bir dalgaboyu gibi, zamanla yükselip alçalar. Yeni evine göçen kadının çocukluğunu anlatan sahne, gözlerini çeker. O anda onun âşık olduğu Selman, daha önce evlendiğini fark ettiğinde, kendi içini sorgular. Gülsüm’ün yaşadığı bu yolculuk, başta ailesi olmayan bir çocuğa ait. Yüzeyde barış, içte çatışma. Film, bir kişinin kendi aralarında yaşadığı gizli çatışmaları, yalnızlık ve özlemi çok duyarlı bir şekilde yansıtır. Sahne geçişleri zengin ve hüzünlü, içsel bir sadeleğe sahiptir.
Gülsüm, kendi yolunu kavramadan zorla bir evliliğe sürülür. Ancak bu, onun âşık olduğu kişiyi unutmamasına neden olmaz. Filmde yansıtılan bu içsel çatışma, izleyiciye biraz acımasız bir yansıma sunar. Gülsüm’ün yaşadığı bu içsel çatışmalar, bir tür duygusal gerilim yaratır. Gerek olay örgüsü, gerek sahne geçişleri, izleyiciyi biraz da karanlık bir kıyıya götürür. Yine de film, bu gerilimi sade ve güçlü bir şekilde yönetir.
Eğer bir film, izleyiciye içsel bir hüzün ve acı çekerse, bu film öyle bir film. Gülsüm’in yaşadığı bu dünya, bir tür içsel gölgeye benzer. Film, bir anlayışla, bir tür duygusal derinliği yakalamaya çalışır. Her sahne, bir zihinsel süreç olarak algılanır. Bu tür bir yaklaşım, izleyiciye biraz da düşünmeye teşvik eder.